Zo na een paar drukke weken maar weer eens een bericht. De afgelopen weken druk geweest met mijn werk op school, de tuin en met mijn lichaam. Op school vooral met memorie spelen maken en schoonmaak. De tuin met opruimen en zaaigoed verspenen. En met gezondheid met klachten die lijken op het Fenomeen van Raynaud. Een stoornis in het lichaam die verkramping in de kleine bleodvaten veroorzaakt waardoor je dode vingers of tenen krijgt. Ik loop als sinds december met dit soort klachten. Ik heb het in de handen. De ene keer 1 a 2 dode vingers per hand en de andere keer wel 3 of 4 per hand. En ook wat betreft kou kon je er geen pijl op trekken. Als het nu vriest en mijn handschoenen zijn te dun. Maar ik draag dikke handschoenen die je op een brommer draagt. Ik kreeg last in de keuken als het daar een graad of 16 is. En de klachten gingen door tot half maart. Buiten 10 graden en ik droeg nog dikke handschoenen. Zelfs nu is het lastig, Ik heb geen dode vingers maar het is in huis 20 graden of hoger en ik heb nu koude vingers en armen. Ik moets bij de dokter mijn B12 injectie halen en ik droeg nog handschoenen en het is een graad of 13. Ik liet het voelen aan de assistente, ze schrok gewoon toen ik mijn vingers in haar nek deed.

Dus vorige wek mocht ik naar de reumatoloog toe. Hij heeft me uitgebreid onderzocht. Geen reuma, geen lupus, geen scleroderma, geen psoriasis. Maar wel primair Fenomeen van Raynaud, bifasisch. Wat inhoud dat ik geen cyanotische verkleuring heb. Alleen het enge wit naar rood. Er loopt nog een bloedonderzoek en daar heb ik dinsdag een telefonisch consult over. Het viel hem wel op dat ik mijn nek niet goed kon gebruiken, ik kan niet mijn nek ver genoeg draaien. En ik heb ook veel last van een stijve nek. Toen ik bij de assistente werd gebracht kwam het ook nog even naar voren dat ook dat voor een slechte bloeddoorstoming kon zorgen.  Dus nu een week later heb ik het elke keer nog koud en dan vooral aan de armen en benen. Dus ik heb de vraag maar bij de assistente neergelegd, want de reumatoloog had het over manuele therapie gehad. En als dat verlichting brengt.  Ik loop nu in een lange broek een een shirt met lange mouwen terwijl mijn man alles kort heeft en dan heb ik het nog koud en trek een vest aan.

Verder heb ik vandaag met de zorg verzekering gebeld. Ik wil kijken voor een borstcorrectie.  Nu ik meer dan 60 kilo ben afgevallen en rond de 72 en 73 kilo blijf wegen wil ik kijken of die hangende borsten wat kunnen worden gecorrigeerd. Vooral omdat het lastig is een goede BH te kopen die alle rare vouwen kan onder steunen. Ik vraag me soms ook af of die nekklachten en slechte doorbloeding daar vandaag kan komen. Dus de stoute schoenen aan getrokken en gekeken wat de regels zijn. Eerst de huisarst laten kijken, verwijzing naar de plastisch chirurg in een ziekenhuis, goede motivatiebrief met foto`s door de chirurg laten sturen. Dan beoordeling door de arts van Interpolis-zorg en dan krijg ik een machiging van hun met het bedrag wat ze gaan vergoeden. Dus dat duurt nog wel even. Maandag zo snel mogelijk een afspraak regelen bij de huisarts dus. Ze is nu met vakantie.

Verder ben ik gewoon moe, ik slaap moeizaam. Ik moet vandaag wel weer een B12 injectie halen. Maar de B12 is nu niet te laag door de regelmatige injecties, dus het zou daar niet van moeten komen. Toch de spanning zou ik dan zeggen. In de schoonfamilie loopt het niet helemaal soepel en zelf zit ik nu door het Raynaud Fenomeen en de bloedtesten niet helemaal lekker in mijn vel. Ik heb nu wel 4 dagen vrij. Maar daar zijn er 2 van om en echt werk komt er amper uit mijn handen. Ik kijk het nog maar even aan en als het met een week of 2 niet bijtrekt toch maar kijken of ik echt aan de bel kan trekken. Ik geef het in elk geval volgende week bij de huisarts aan.

Nog op de agenda, een dagje Efteling met vrienden en de WLS totaal dag. Vooral het laatste kijken ik naar uit. Een dag van de Weight Loss Surgery info groep. Ze organiseren elk jaar een dag met lezingen en vooral veel gesprekken met lotgenoten. 2 jaar geleden ben ik geweest en toen was het een grote dag met heel veel lezingen. Ik zat toen net in het begin traject en heb er toen veel aan gehad. Nu ga ik weer en ga voor de na de operatie lezingen. Maar het leuke is het is in het MCL in Leeuwarden, daar waar ik ben geopereerd. Dr Totté en Dr Apers geven ook lezingen. Maar helaas zijn dat de lezingen waar ik niets aan heb. Ik hoop wel dat ik de heren kan laten zien wat ze hebben gedaan.  Want 63 kilo gewichtsverlies is toch niet niets.

Ik heb gekozen voor 3 lezingen.

1 ) Als de euforie voorbij is, het 2e jaar en dan. Die wordt gegeven door een psycholoog.

2) Malabsorptie problemen, deficiënties. (bv B 12 tekort) Deze wordt gegeven door een internist.

3) Wel gewicht verloren maar niet mooier. Daar staat chirurg en ik neem aan dat het over de hangende hui, borsten etc gaat. Waar veel lotgenoten en ook ik tegen aan lopen.

Daarna is er nog ruim een half uur forum waar je vragen kan stellen, En als afsluiting een borrel en die zal wel vet en suiker arm zijn )))

Een lang dagje want het ontvangst is om 11.45 en de borrel is rond 17.00. Maar de ervaring leert dat het nuttig is. Dus moe of niet ik ga. ))

Zo na een paar drukke weken maar weer eens een bericht. De afgelopen weken druk geweest met mijn werk op school, de tuin en met mijn lichaam. Op school vooral met memorie spelen maken en schoonmaak. De tuin met opruimen en zaaigoed verspenen. En met gezondheid met klachten die lijken op het Fenomeen van Raynaud. Een stoornis in het lichaam die verkramping in de kleine bleodvaten veroorzaakt waardoor je dode vingers of tenen krijgt. Ik loop als sinds december met dit soort klachten. Ik heb het in de handen. De ene keer 1 a 2 dode vingers per hand en de andere keer wel 3 of 4 per hand. En ook wat betreft kou kon je er geen pijl op trekken. Als het nu vriest en mijn handschoenen zijn te dun. Maar ik draag dikke handschoenen die je op een brommer draagt. Ik kreeg last in de keuken als het daar een graad of 16 is. En de klachten gingen door tot half maart. Buiten 10 graden en ik droeg nog dikke handschoenen. Zelfs nu is het lastig, Ik heb geen dode vingers maar het is in huis 20 graden of hoger en ik heb nu koude vingers en armen. Ik moets bij de dokter mijn B12 injectie halen en ik droeg nog handschoenen en het is een graad of 13. Ik liet het voelen aan de assistente, ze schrok gewoon toen ik mijn vingers in haar nek deed.

Dus vorige wek mocht ik naar de reumatoloog toe. Hij heeft me uitgebreid onderzocht. Geen reuma, geen lupus, geen scleroderma, geen psoriasis. Maar wel primair Fenomeen van Raynaud, bifasisch. Wat inhoud dat ik geen cyanotische verkleuring heb. Alleen het enge wit naar rood. Er loopt nog een bloedonderzoek en daar heb ik dinsdag een telefonisch consult over. Het viel hem wel op dat ik mijn nek niet goed kon gebruiken, ik kan niet mijn nek ver genoeg draaien. En ik heb ook veel last van een stijve nek. Toen ik bij de assistente werd gebracht kwam het ook nog even naar voren dat ook dat voor een slechte bloeddoorstoming kon zorgen.  Dus nu een week later heb ik het elke keer nog koud en dan vooral aan de armen en benen. Dus ik heb de vraag maar bij de assistente neergelegd, want de reumatoloog had het over manuele therapie gehad. En als dat verlichting brengt.  Ik loop nu in een lange broek een een shirt met lange mouwen terwijl mijn man alles kort heeft en dan heb ik het nog koud en trek een vest aan.

Verder heb ik vandaag met de zorg verzekering gebeld. Ik wil kijken voor een borstcorrectie.  Nu ik meer dan 60 kilo ben afgevallen en rond de 72 en 73 kilo blijf wegen wil ik kijken of die hangende borsten wat kunnen worden gecorrigeerd. Vooral omdat het lastig is een goede BH te kopen die alle rare vouwen kan onder steunen. Ik vraag me soms ook af of die nekklachten en slechte doorbloeding daar vandaag kan komen. Dus de stoute schoenen aan getrokken en gekeken wat de regels zijn. Eerst de huisarst laten kijken, verwijzing naar de plastisch chirurg in een ziekenhuis, goede motivatiebrief met foto`s door de chirurg laten sturen. Dan beoordeling door de arts van Interpolis-zorg en dan krijg ik een machiging van hun met het bedrag wat ze gaan vergoeden. Dus dat duurt nog wel even. Maandag zo snel mogelijk een afspraak regelen bij de huisarts dus. Ze is nu met vakantie.

Verder ben ik gewoon moe, ik slaap moeizaam. Ik moet vandaag wel weer een B12 injectie halen. Maar de B12 is nu niet te laag door de regelmatige injecties, dus het zou daar niet van moeten komen. Toch de spanning zou ik dan zeggen. In de schoonfamilie loopt het niet helemaal soepel en zelf zit ik nu door het Raynaud Fenomeen en de bloedtesten niet helemaal lekker in mijn vel. Ik heb nu wel 4 dagen vrij. Maar daar zijn er 2 van om en echt werk komt er amper uit mijn handen. Ik kijk het nog maar even aan en als het met een week of 2 niet bijtrekt toch maar kijken of ik echt aan de bel kan trekken. Ik geef het in elk geval volgende week bij de huisarts aan.

Nog op de agenda, een dagje Efteling met vrienden en de WLS totaal dag. Vooral het laatste kijken ik naar uit. Een dag van de Weight Loss Surgery info groep. Ze organiseren elk jaar een dag met lezingen en vooral veel gesprekken met lotgenoten. 2 jaar geleden ben ik geweest en toen was het een grote dag met heel veel lezingen. Ik zat toen net in het begin traject en heb er toen veel aan gehad. Nu ga ik weer en ga voor de na de operatie lezingen. Maar het leuke is het is in het MCL in Leeuwarden, daar waar ik ben geopereerd. Dr Totté en Dr Apers geven ook lezingen. Maar helaas zijn dat de lezingen waar ik niets aan heb. Ik hoop wel dat ik de heren kan laten zien wat ze hebben gedaan.  Want 63 kilo gewichtsverlies is toch niet niets.

Ik heb gekozen voor 3 lezingen.

1 ) Als de euforie voorbij is, het 2e jaar en dan. Die wordt gegeven door een psycholoog.

2) Malabsorptie problemen, deficiënties. (bv B 12 tekort) Deze wordt gegeven door een internist.

3) Wel gewicht verloren maar niet mooier. Daar staat chirurg en ik neem aan dat het over de hangende hui, borsten etc gaat. Waar veel lotgenoten en ook ik tegen aan lopen.

Daarna is er nog ruim een half uur forum waar je vragen kan stellen, En als afsluiting een borrel en die zal wel vet en suiker arm zijn )))

Een lang dagje want het ontvangst is om 11.45 en de borrel is rond 17.00. Maar de ervaring leert dat het nuttig is. Dus moe of niet ik ga. ))

Zo ik heb foto`s gekregen via een collega. Ik werk niet binnen het bedrijf maar ben gedetacierd dus kan niet op de schijf komen waar de foto`s zijn gezet. maar  mijn fotograferende collega was zo lief om ze op een CDschijfje te zetten en ik kan dus nu wat foto`s laten zien van afgelopen zondag.

Daarnaast greep ik met dit mooie weer nog al eens op een lege plek in de kast. Alles wat ik vorig jaar zomer heb gekocht is maat XL en ik draag nu inmiddels alles M of L. Dus de leggings en t shirts zijn me gewoon te groot. Ik had al wel wat dunne shirts met langge mouwen gekocht. Maar met een temperatuur van 24 tot 28 graden is een spijkerbroek met een shirt met lange mouwen toch echt te warm. Nu kan ik al slecht tegen de warmte, ik moet er echt nog aan wennen. Maar toebn ik op goiede vrijdag de jaarmarkt (goede vrijdagmarkt) op ging werd het me toch echt te warm in een spijker broek.  Maarja ik had €50, 00 aan kleding verkoop gehad van mijn oude grote maten spul en op de markt kun je nog al eens koopjes scoren. Dus de eerst kraam waar ik wat kocht gaf ik €5,00 voor een mouwloos tuniek uit, kraam 2 scoorde ik 2 leggings voor iets van € 15,00. Toen voor €30,00 – 2 shirts met korte mouw en een legging. Daarna ben ik toch nog wat gaan neuzen in winkels om bij de schoenenreus een paar echt leuke sandaaltjes te halen voor € 30,00.  Om bij het verlaten van de makrt nog ff 2 hele mooie paarse riemen te scoren voor €8,00. Een breedde en een hele breedde. Bij thuiskomst nog even alles bekeken met een buurvrouw die vond dat ik goede keuzes had gedaan.  Ook zij ging nog even in de kast neuzen en drukte me nog een paar mooie broeken in de handen en ook nog 2 rokjes die ik leuk met een legging kan dragen. Een is er zelfs al aan de grote kant. Maar zo kom ik nog eens aan wat kleding. Want er ligt echt bijna geen zomer spul meer, maar nog genoeg wat te groot is.

De groepsfoto

Met de finsh in zicht.

De laatste meters. De foto`s zijn gemaakt door Edwin Cornelissen van Sallcon Werktalent

Zo een beetje tot rust gekomen en de officiële tijd staat online dus ik kan mooi een stuke schrijven.

Vanmorgen eerst lekker rustig aan gedaan. Gisteren was het zo`n drukke dag met de kleedjesmarkt. Nouja we hadden een partytent met 4 grote tafel staan. Helaas hadden we meer werk aan de prijzen. inpakken en zo dan dat we verkoop hadden. Ik heb 20 euro verdient met wat verkoop van te grote kleding en in de gezamelijk spaarpot kwam 23 euro. Dat is een spaarpot voor een andere voortent of een andere digitale camera. Dus nadat we alles weer hadden weggepakt zijn we lekker rustig voor de Tv gaan hangen en om na een goede nachtrust heel rustig onze zondag te beginnen.

Ik ben begonnen met een ontbijt van 2 crackers met aardbeien. Daarna ff een klein uur de tuin in gegaan om wat zaaigoed te verspenen. Lekker gedouched en een grote beker brinta gegeten. Voor manlief wat tosties gemaakt en daar zelf ook nog een halve van gegeten. Sportkleren aan gedaan en schoonspul en sportdrank  in de sporttas en dan op weg naar de Brink en op zoek naar het Sallcon team.

Om half 2 stonden we met ik weet niet hoeveel mensen gespannen (ik dus) aan de start. Voor mij de eerste keer om in zo`n meute te staan en ik liep dus al gauw op hun tempo mee. Het duurde dus even voor er wat ruimte kwam en ik weer mijn eigen sjok tempo kreeg. Na ongeveer 1.5 km liep ik boven op de Spoorbrug over de IJssel. Daar kreeg ik het even moeilijk en ben gaan wandelen. Halverwege de brug weer gaan lopen en dat ging door tot in het worp plantsoen. Toen kwam weer een EHBO`er even bij me fietsen en vroeg of het goed ging. Drinken was het probleem niet maar ik had het idee dat ik suiker te kort had. Hun hadden een klontje en toen ik dat stevig lopend opsabbelde merkte ik al gauw dat het weer beter ging Bij het IJsselhotel weer gaan joggen. Door gejogd tot onder aan de IJsselbrug en toen toch weer wandelend naar boven. Ik denk dat alle stukjes die ik stevig heb gewandeld 3 keer 1 a 2 minuten waren. Misschien een stukje 3 minuten maar veel meer denk ik niet.

Boven aan de IJsselbrug weer gaan joggen. Ik gok dat dat nog een stuk van 1.5 km was, misschien ietsje meer. Ik weet dat ik dat uit kan lopen en vooral omdat er een hoop publiek staat en je het laatste stukje gesteund wordt door de speaker en het publiek. Ik was ook blij dat het stukje berg op de bij Bergkerk met dat lastige steentjes pad er veel mensen riepen. Nog 250 meter, nog 200 meter, kom op je bent er bijna. want daar kreeg ik het weer even moeilijk met de ademhaling. De laatste 20 meter hoorde ik de speaker mijn nummer roepen en dat hij dacht dat het Linda Bossenbroek was. Dat klopte )))) Maar waar hij stond zag ik later pas. Dat was niet voor me maar in de bocht waar ik al doorheen was. Ik had maar een blik en dat was het finisch lint met de klok. Ik dacht dat toen ik mijn naam hoorde 42 minuten zag staan. Maar op de site zag ik dat mijn NETTO tijd 40.13 was.

Dus mijn tijd is 40.13 en daar kan ik me nu met een volgende loop op richten. Die tijd moet verbeterd worden. Andere Sallcon lopers waren allemaal eerder binnen. Sommige zelf net binnen de 30 minuten. Dat komt voor mij ook nog wel. Tenzij een volgende teamloop de 10 km wordt. Maar dat is voor volgende jaar. Eerst zien dat ik 5 km aan een stuk kan halen en mijn snelheid wat verhogen. En dan rustig uitbouwen.

Manlief heeft een tijd op de 10 km neegezet van 51.59. dat kan sneller vind hij. Maar ik ben blij dat we nu eens samen op pad kunnen.

IK LOOP HARD!!!!!!!!!!!!!!!!! YEAAAHHHHHH  Oke, hardlopen is wat anders. Maar het begin is er . Ik ben TROTS!!!!

Zo vandaag na ons werk de laatste training gedaan. Een ronde die volgens manlief zijn loopbandje iets meer als 5 km is. Mijn man die loopt steeds op mijn tempo mee en zorgt dan voor de tijdwaarneming. Zodat ik niet zelf stop omdat ik denk dat het genoeg is en ik dan maar een minuut of 5 heb gelopen. Dit keer ging het wel heel goed. De ronde die we vandaag liepen was langs het spoor naar het kanaal, langs het kanaal naar de grote weg de Deltawijk af  en dan over het kanaal richting politiebureau. Onder de tunneldoor weer langs eht kanaal naar de nieuwe brug bij de Vijfhoek. Linksaf richting het nieuwe ziekenhuis van Deventer en dan langs de bekkummer door naar de Amstellaan. Via de Amstellaan en de Deltalaan terug naar huis. Dit keer hebben we vanaf het begin van de Deltalaan gewandeld. Vooral omdat we heel lang tempo hebben gelopen. Liep ik zaterdag nog 11 en 12 minuten. Vandaag zijn we begonnen met 19 minuten en volgens mij lag het tempo ook wat hoger. Om na 4 minuten wandelen nog eens 16 minuten te lopen. En toen waren we al aan het begin van de Deltalaan dus was het tijd om uit te wandelen. Nu zit ik dus ff uit te zweten en ga straks lekker douchen en wat eten.

Mijn man gaat straks nog een foto maken en die zal ik dan ook hier plaatsen. Want ik krijg van meerdere mensen te horen dat ik weer ben afgevallen. Maar mijn *@# weegschaal geeft ondanks een nieuwe batterij 125 kilo aan en dat gelooft niemand. hihihihihihih

Als extraatje een foto van mijn vorige afslank periode ergens in 2003 of 2004. Toen ben ik met accupuntuur bijna 25 kilo afgevallen en had ik kleren maat XL en woog ik 100 kilo

Zo gisteren mijn laatste hardloop clinic gehad. Zoals de hoofdtrainer zegt het is nu aan jullie. Je hebt het in de benen. Deze week gewoon 1 of 2 lichte trainingen en dan zondag spetteren. Gisteren heb ik dus 2 keer 11 minuten gelopen en 1 keer 12 minuten met 3 minuten wandelen tussendoor.

Daarvoor 2 1/2  ronde`s over de trimbaan als warming up en daarna 15 minuten loopscholing. Dus al met al 102 minuten pittig werken. Ik weet nu dat ik over die 400 meter trimbaan iets minder dan 4 minuten doe. Dus ongeveer 10 minurten over 1 km. Ik ben dus straks iets minder als een uur bezig met de 5 km. Ik heb mezelf wel eens getimed met wandelen en dan loop ik ook ongeveer 5 a 5.5 km per uur. Dus mijn hardloop tempo ligt maar iets hoger.

Maar manlief heeft al gezegd dat hij wil kijken of we straks minimaal 1 keer per week door de week blijven lopen en 1 keer in het weekend. Tot nu toe was het door de week iets meer als een half uur. Maar hij wil de ronde groter maken dus ik mag dan aan de bak.

Helaas heeft dat afvallen een nare bijkomstigheid. Mijn benen zijn nog vrij vors maar er zit al wel los vel en ook los vet en dat gaat nu zeer doen met lopen. Ook merkte ik met de loopscholing dat het vel op mijn rug en heupem met de loopscholing pijnlijk wordt. Nu draag ik al strakke loophempjes die ik heb gekocht en ook een goede sportBH maar toch het schudden is erg naar. Ik moet nog terug naar de fleboloog voor de spataderen in mijn benen. Ik wil toch vragen wat hij er van denkt. 

Ik twijfel nog of ik eerst naar de fleboloog wil of dat ik toch eerst ga kijken om me in te schrijven voor de Marikenloop in Nijmegen. Wel de 5 km en nog niet de 10. Dat is de afstand voor volgend jaar. Gewoon rustig blijven opbouwen. We gaan ook een sportieve vakantie in het Schwarzwald te gemoet. Veel wandelen en fietsen. En dan niet 5 tot 15 km vlak maar lekker kijken voor klimwerk en dan rustig aan. Dus niet 5 a 6 km per uur en blijven lopen. Maar wat te happen mee en genoeg te drinken en een slekker af en toe op een bankje van het uitzicht genieten. En dan vooral heel weer thuiskomen want er zijn dat wat afgronden en zo

Ik voel me wel wat meer sexy nu op de baan. Al het oude spul van de maat XXL en Xl is nu weg en ik draag nu shirtjes maat M en soms S (het compressie shirt) en mijn loopbroek is maat L. Dat ziet er toch wat charmanter uit als de kleding die je op de foto een paar stukjes terug zag. Mijn loopjas en shirt zijn roze, dus dat ziet er wel flitsend uit.

Als ik kans zie zal ik wel weer wat foto`s. Ik weet in elk geval dat er vanuit de IJsselloop foto`s worden gemaakt en dat ook iemand van de Sallcon komt om foto`s te maken.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik apetrots ben op mezelf. En de mensen van Daventria heel dankbaar ben. Als ik na ga dat ik de eerste paar keer amper 2 tot 4 minuten haalde en het idee had dat ik nooit ook maar in de buurt van die 10 a 12 minuten zou komen. Nu haal ik de 12 minuten en ik wil meer en meer. Ik heb gewoon zin om te gaan lopen. Tot dat het regent waarschijnlijk dan ga ik het een dagje uit stellen. Dus duim voor me dat het volgende week zondag droog is. Anders loop ik met zo veel tegenzin en dan is die 5 km met 2 grote bruggen die ik over moet wel erg lang  : -)

Trots ben ik ook op mijn zwager. Die heeft in Utrecht een loopschool opgezet voor mensen met diabetes. Hij heeft zelf ook diabetes. Het loopt goed en hij heeft al veel publisiteit gehad. En hij loopt zelf vrij fanatiek ook want hij heeft al meerder marathons gedaan en loopt vandaag de marathon van Rotterdam. Voor mij een voorbeeld dat er geen beperkingen zijn dat als je sportief bent en graag wil sporten of alleen maar meer bewegen dat het altijd kan.

bye bye

Zo zaterdag de laatste hardloopclinic voor de IJsselloop. van de 8 heb ik alleen afgelopen zaterdag gemist. Ik was na de 6e clinic die zo goed ging ziek geworden en kampte dus vorige week zaterdag met heftige irritatie hoestbuien. En als je zo bijna elk uur hoestend wakker wordt dan ben ik de dag erop niet erg fit.

Maar die keer dat ik nog net meeliep. De 6e dus heb ik tijdens de kerntraining eerst 6.5 minuten aan een temp0 gelopen en daarna nog eens 3 keer 8 minuten. Daartussen zat telkens 3 minuten wandelen. Wat was ik trots en manlief ook. Helaas kreeg ik `s avonds keelpijn en de zondagmiddag koorts. Dus ik was gelijk weer een paar dagen uitgeschakeld. Maar afgelopen dinsdag de huiswerktraining weer opgepakt en rustig weer gaan sjokken. Zo noem ik het zelf maar want mijn looptempo ligt nog lang niet op 10 km per uur denk ik. Deze keer was het 3.5 minuten daarna 5 minuten en het volgende blokje 6 minuten tempo om af te sluiten met 5 minuten tempo en toen zaten we zo dicht bij huis dat we het laatste stukje nodig hadden om 2 minuten uit te wandelen. En ook tussen de tempo blokjes hebben we telkens 2 minuten gewandeld.

Vandaag (donderdag) dus de 2e training deze week. En die ging best lekker. 2 keer 10 minuten tempo gelopen en daarna nog een keer 5 minuten om net zo als anders af te sluiten met 2 minuten uit wandelen. Ook nu waren de tussen stukjes weer 2 minuten wandelen.

Zaterdag wordt het heftig begreep ik van mijn consulente die ook meeloopt in het Sallcon team. 3 keer 12 minuten. Ik ben dus benieuwd. Ik had het destijds ook niet verwacht dat ik de 8 minuten zou redden. Maarja je loopt op een atletiek baan en je loopt in een groep en ik heb veel steun aan de verschillende trainers bij de groepen. OOk bv de trainer van mijn mans groep komt ff kort naast me lopen en vragen hoe het gaat. Een oud buurman is ook trainer en wil me nog wel eens oppeppen. En mijn iegen trainers en de overkoepelende trainer weet van mijn verleden en steunen me graag. Lopen de laatste paar minuten regelmatig mee. Maarja ze hebben meer mensen die steun nodig hebben en ik merk dat ik al minder steun nodig heb en rustig een blokje helemaal alleen kan lopen. Ik weet dat ik ongeveer in 8 minuten 2 keer de 400 meter baan loop en dat ik het ook vol kan houden om hem 2.5 keer te lopen en hopelijk zaterdag dus 3 keer.

Op zondag 17 april is de IJsselloop  met start en finish op de Brink in Deventer.

Website ijsselloop  Ik loop de 5 km bussinesloop en manlief loopt 10 km individueel. Dus wil je me steunen kom dan kijken. ))

Ik ga gauw nog een beker soep eten. Door het lopen is 1 beker niet genoeg

Gisteren de 2e clinic gehad voor de IJsselloop. Nog 6 te gaan en dan zou ik de 5 km moeten kunnen lopen. De mensen die mijn groepje begeleiden laten je vooral zelf je tempo kiezen. Als het je straks niet lukt, je durft het niet aan is het niet erg. Ik geef dan al aan dat ik dan gewoon een maand later de Marikenloop in Nijmegen wil lopen. Maar mijn eerste doel blijft toch echt de overwinning op mezelf en dat is de IJsselloop. Elke zaterdag is al een overwinning.

Elke training begint met een stukje hardlopen op de baan. Dat is het begin van de warming up. Dan wat dribbels en hupjes op de plaats, spieren rekken en zo. Dan krijgt iedereen loopscholing, ook de wat meer ervaren 10 km lopers. Dribbels, scribbels, huppelen, evenwichtsoefeningen etc.

En dan begint het kernprogramma. bij week 1 wisselende het hardlopen en wandelen elkaar af met 1 en 2 minuten. Gisteren was het 3 min. tempo – 2 w- 2 tempo- 2 w- 3 tempo- 2 w- 2 tempo -2w – 3 tempo. Wie het nog niet aandurfde mocht de tempo stukjes inkorten met 1 minuut. En dat heb ik ook gedaan bij de eerste 2 keer 3 minuten. Maar de laatste 3 minuten heb ik rustig joggend uitgelopen YES YES YES. Wat een overwinning. Voor anderen is dit heel normaal, maar ik heb nog steeds moeite met mijn longen en heb de eerste maanden na de longembolie nog steeds vers in het geheugen. Maar ook de eerste 2 maand na de GBP waar ik een longontsteking naast heb gehad. De vermoeidheid en benauwdheid geven je het idee komt dit ooit nog goed. Ik weet nog heel goed dat ik begin 2006 het idee heb gehad dat ik misschien wel in een scootmobiel zou komen. Dat ik niet meer langere afstanden zou kunnen fietsen. De longembolie en die eerste paar maanden daarna hebben een behoorlijk impact gehad. En ik liep deze clinic dan ook uit met tranen in mijn ogen. Mijn man zei dan ook dat is niet gek want hardlopen en wandelen is therapeutisch. Maar van de wandel tochten ben ik nooit zo emotioneel geweest. Okè die lange van 12 km was een echte overwinning.

Na het kernprogramma lopen we rustig uit naar de hoek waar we altijd beginnen met de warming up en dan doen we rek en strek oefeningen. Ik loop met een collega van de Sallcon in de achterhoede van onze groep. Gelukkig met een leuke man die zich behoorlijk inhoud voor ons en ons mega oppept.

Op de website van de IJsselloop komt ook elke week een programma te staan waar de clinic op staat en het HUISWERK. Want ze geven aan al doe je het niet we hopen dat je minimaal 1 keer maar het liefst 2 keer die week nog een half uurtje voor jezelf traint. Vorige week kwam het er niet van maar als het goed gaat gaan we komende week nog 2 keer lopen op de wielerbaan.

Er zijn 4 trainingsgroepen. De langzame en snelle 5 km en een langzame en snelle 10 km. Ik loop dus in de langzame 5 km en mijn man in de snelle 10 km. Dus hij zal zich inhouden als we samen trainen en dan fiets ik weer naar huis en hij loopt nog een rondje over de wielerbaan om me achterna te komen.

De IJsselloop is op 17 april en dat is dus bijna 10 dagen na mijn 1e GBP verjaardag. En de Marikenloop is dan weer een maand later, ongeveer half mei.

Het begin van de training met allemaal loopoefeningen.  Ik loop gelijk in de eerste rij als 2e. Grijze jas met zwart mutsje. Op naar de 5 km lopen op de IJsselloop 17 april.  Nu red ik amper de 2 minuten achtereen. Mijn ademhaling heb ik nog niet onder controle.

Maar voor je gaat lopen eerst een warming up. Ik sta helemaal achteraan, grijze jas en zwarte muts.

Je ziet duidelijk dat ik verzuip in mijn jas en ook de broek die zakt me elke  keer af.

Aan het lopen van Hans kun je zien dat hij al wat meer jaar ervaring heeft.

Maar ik kom er ook wel. Gewoon nog 7 clinic ochtenden en dan loop ik vast de 5 Km goed uit. Wie weet volgt dan ergens half mei de Marikenloop in Nijmegen ook nog wel.

De foto`s zijn gemaakt door Else Tutert. Dank je dat je ze hebt gemaakt. 

Na een weekje rustig aan doen en zorgen dat ik in elk geval door kon werken zal ik hier ook maar weer eens wat tikken. Woensdag kreeg ik de bloeduitslagen van het prikken van maandag.

Nadat ik de nacht van 1 op 2 januari ben flauwgevallen en ik dus zondags toch maar even langs de spoedpost ben geweest is het een raar weekje geweest. Zondags had ik een bloedsuiker van 3.7 en een bloeddruk van 130/70. De arts daar wilde dat ik in elk geval maandags naar de huisarts ging voor een bloedcontrole. Dus rustig houden, proberen wat extra te eten en richting dokter dus. Die heeft ook weer even goed geluisterd en de kneuzingen van de val bekeken en me naar boven gestuurd naar het priklab. Ondertussen maalt het wel heel erg. Ik had al aangegeven dat ik in december al meer aanvallen van duizelingen had gehad maar nooit echt zwart voor de ogen was geworden. Maar ja ik heb het flauwvallen die nacht ook niet voelen aankomen. Ik was alleen opgestaan van de bank omdat ik het raar warm vond en de tuindeur even open wilde zetten.  De frisse lucht heb ik gehad. Mijn bovenlichaam lag in de tuin en gelukkig lag ik op mijn knieen net voor de drempel en was ik er niet op gevallen. Daarnaast heb ik ook het dode gevoel en de koude witte vingers aangegeven. En ook dat ik me vlak na de kerst steeds somber voelde. Maar ze dacht niet dat deze dingen met tekorten te maken hadden.

Ik had maandags ook nog met het ziekenhuis in Leeuwarden gebeld maar omdat de uitslagen in oktober goed waren geweest vonden die het niet nodig om extra te prikken.  Dinsdags had ik weer natraject in Leeuwarden en het sportuurtje mocht ik gelukkig aanpassen want ik kreeg al meer last van de kneuzing links onder in de rug. Dus de fitnessoefeningen waren meer op de benen en schouders gericht. En de afsluiten de buikspieroefeningen op de bal hoefde ik niet te doen. Ik heb nog wel wat extra gesproken met de bariatrisch verpleegkundige toen ze me ging meten en wegen. De boel goed in de gaten houden was haar advies.

Woensdags eerst maar even gebeld met de huisarts i.v.m. de pijn. Ik wist die nacht niet meer hoe ik moest liggen en had ook bijna niet geslapen. De assistente zou overleggen met de huisarts en dan zou er wel wat liggen bij de apotheek. Rond half 12 voor de 2e keer gebeld maar nu voor de bloeduitslag. Alles was goed alleen de B12 was 147 terwijl de waarden tussen de 150 en 700 zouden moeten zitten. Maar dat was zo minimaal dus er hoefde niets aan gedaan te worden. Voor mij wel een sein om mijn B complex tabletten weer extra in te nemen bij de multivitaminen.

Donderdags toch maar even met Leeuwarden gebeld voor de zekerheid. Ik had disndags afgesproken dat als een waarde afwijkend was ik even zou bellen. Oke maar 3 ….(?), maar voor een piekeraar die ik ben beter een keer te veel bellen dan te weinig. Het leuke was dat ik Willie aan de lijn kreeg en Willie was toen ik werd geopereerd verpleegkundige op de afdeling en zou stoppen om als bariatrisch verpleegkundige te gaan werken. Dus op de groepen van het natraject en zo. Van haar kreeg ik te horen dat de uitslag die in oktober voor de B12 was binnen gekomen 148 was geweest. Voor hun niet gelijk een reden om te gaan prikken of in te grijpen. Maar ze had nu wel zoiets, als je je niet beter gaat voelen naar de huisarts en toch gaan prikken want dan kan het maar zo zijn dat het stofje wat je maag aanmaakt om B12 op te kunnen nemen bij jouw niet goed meer werkt. Een bijwerking die helaas voor kan komen bij de gastric bypass.

Nu is het dus zondag en ik blijf me niet lekker voelen in het hoofd terwijl ik me voor de kerst zo goed voelde. Ik heb een zwaar gevoel in het hoofd, heb af en toe duizelingen en voel me gewoon moe en zwaar in het lichaam. Ook de dode vingers heb ik nog regelmatig. En het maakt niet uit of het maar 10 graden is of gewoon binnen met een graad of 17 a 19. Ik heb nadat ik de uitslag kreeg natuurlijk B12 tekort gegoogeld en ook daar stond in het lijstje depressieve gevoelens, dove, tintelende vingers en natuurlijk duizelig. Het zet je wel aan het denken. Ik slik nu dus 5 dagen een grote dosis extra vitamine B complex waar 200% a.d.h. B12 in zit. En dat bovenop de bijna 100% die in de multivitamine zit. Gisteren heb ik mijn speciale vitamines binnen gekregen. Daar zit 400% a.d.h. in. Ik zou dus wel verbetering moeten gaan zien de komende dagen. Maar zo als het er nu naar uitziet ga ik toch dinsdag of woensdag even bel met de huisarts. Want als ik me nog lustelozer ga voelen wordt sporten helemaal niet meer wat. De pijn van de gekneusde rugspier wordt al flink minder. Ik kan gelukkig weer op mijn zij slapen. Alleen de kras van de wond is nu nog behoorlijk pijnlijk. Maar die heelt volgens manlief heel mooi, dus dat duurt ook nite lang meer.

Gelukkig staat er nog wat leuks op het programma. 16 januari gaan we naar de Thermen Bussloo met zijn tweeën, lekker een Haman arrangement met voor mij nog een extra ontspanningsmassage. We hebben gisteren lekker gekeken en zijn geslaagd voor een paar nieuwe badjassen. Ik kan natuurlijk nu niet meer verschijnen in een XXXXL en heb zelfs een M. De L was met passen te groot, al twijfel ik wel nu de badjas is gewassen. Wel spannend want het is voor het eerst na de operatie. En al heb ik me nooit geschaamd bij een sauna bezoek. Het blijft spannend om naakt onder de mensen te zijn. En ik weet natuurlijk niet hoe mijn lichaam reageert nu ik zoveel ben afgevallen.

Voor de liefhebbers de gegevens.

Kledingmaat: afhankelijk van het merk 42/44 of M/L

Gewicht: tussen 74 en 75 kilo

Buikomvang: was – 3 februari 108 cm en is nu 79 cm. Dus – 29 cm.

Ik heb wel wat overtollige huid maar het valt me reuze mee. Mijn borsten hangen wel behoorlijk. En ik baal nog steeds van mijn bovenbenen, die zijn in verhouding met mijn bovenlichaam nog best dik en daar zitten lelijke dikke aders op. Maar daar wil de fleboloog straks nog naar kijken. Dat zal ergens in april worden. Misschien wel later als het hardlopen me bevalt. Eerst trainen voor de IJsselloop met een groepje van mijn werk en wie weet wil ik de Marikenloop in Nijmegen ook nog wel doen.

bye bye